Μαστός

  • Καλοήθεις Παθήσεις του Μαστού

    Μία από τις σημαντικότερες περιόδους στη ζωή μιας γυναίκας είναι αυτή της εγκυμοσύνης. Η περίοδος αυτή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για τη σωματική και πνευματική ανάπτυξη του εμβρύου, συνεπώς η διατροφή της εγκύου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.
    Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να πληροφορήσουμε για τις διατροφικές ανάγκες που έχουν οι έγκυες γυναίκες σε διάφορα στάδια της εγκυμοσύνης:

    Καλοήθεις παθήσεις που προκαλούν ψηλαφητά οζίδια

    Απλές κύστεις: Είναι οι πιο συχνές, περιέχουν μόνο υγρό χωρίς παρουσία συμπαγούς στοιχείου.

    Αυξάνουν σε μέγεθος λίγο πριν την έμμηνο ρήση λόγω των ορμονικών αλλαγών που πραγματοποιούνται εκείνες τις ημέρες, μερικές φορές προκαλώντας και έντονο αίσθημα πόνου, ενώ υποχωρούν μετά το τέλος της εμμήνου ρήσεως.

    Συνήθως εξαφανίζονται μετά την εμμηνόπαυση. Φυσικά, η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης στην εμμηνόπαυση μπορεί να είναι η αιτία για την ανάπτυξη ή την επανεμφάνισή τους.

    Διάγνωση:Η διάγνωση τίθεται με την κλινική εξέταση και το υπερηχογράφημα ή τη μαστογραφία και επιβεβαιώνεται με την παρακέντηση (FNA), μια ανώδυνη διαδικασία, η οποία εκκενώνει την κύστη ενώ μας δίνει και τη δυνατότητα της κυτταρολογικής εξέτασης του υγρού.

    • Κλινική εξέταση του μαστού. Ο ογκολόγος σας εξετάζει προσεκτικά τους μαστούς και τις γύρο περιοχές. Οι ερωτήσεις που θα σας κάνει είναι: πότε την παρατηρήσατε πρώτη φορά, αν το μέγεθος της έχει μεταβληθεί στο χρόνο και τη σχέση της με τον κύκλο σας, εάν παρουσιάζει πόνο, αν έχετε παρατηρήσει έκκριμα των θηλών. Ο ογκολόγος σας μπορεί συχνά να διαγνώσει από την κλινική εξέταση του μαστού και μόνο, αν ένα οζίδιο του μαστού είναι κύστη, αλλά θα χρειαστεί οπωσδήποτε τη διενέργεια περαιτέρω εξετάσεων όπως το υπερηχογράφημα και την αναρρόφηση με λεπτή βελόνα.
    • Μαστογραφία και υπερηχογράφημα μαστού. Από τη στιγμή που η μαστογραφία ανακαλείωει μια αλλοίωση ύποπτη για κύστη, το υπερηχογράφημα μπορεί να βοηθήσει καθορίζοντας εάν ένα οζίδιο του μαστού είναι γεμάτο υγρό ή είναι στερεό. Μια ψηλαφητή μάζα του μαστού γεμάτη υγρό υποδηλώνει συνήθως μια κύστη του μαστού. Μια στερεά ψηλαφητή μάζα, 9 στις 10 περιπτώσεις είναι καλοήθης,όπωςένα ινοαδένωμα, αλλά οι στερεές βλάβες θα μπορούσαν επίσης να είναι καρκίνος. Με βάση αυτό που βλέπουν στον υπέρηχο, ο ογκολόγος και ο ακτινολόγος σας μπορούν να συστήσουν μια βιοψία για να αξιολογήσουν περαιτέρω τη μάζα αυτή.
    • Αναρρόφηση με λεπτή βελόνα. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο κυτταρολόγος ή ο ακτινολόγος εισάγει μια λεπτή βελόνα μέσα στη μάζα του μαστού και προσπαθεί να αναρροφήσει το περιεχόμενο. Εάν αυτό είναι υγρό αφαιρείται πλήρως και το οζίδιο εξαφανίζεται.

    Θεραπεία: Αρκετά συχνά για απλές κύστεις του μαστού δεν απαιτείτε καμία θεραπεία. Ο ογκολόγος σας μπορεί να σας συστήσει τίποτα περισσότερο από στενή παρακολούθηση της κύστη του μαστού για να δει αν υποχωρεί από μόνη της.

    Συνήθως δεν απαιτείται χειρουργική επέμβαση και τις περισσότερες φορές εξαφανίζονται μόνες τους. 
Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο επανεμφάνισης τους, οπότε και ίσως χρειαστεί να αφαιρεθούν χειρουργικά.

    Αναρρόφηση με λεπτή βελόνα: Η αναρρόφηση με λεπτή βελόνα, είναι η διαδικασία που χρησιμοποιείται για τη διάγνωση μιας κύστης του μαστού, και μπορεί επίσης να χρησιμεύσει ως θεραπεία, εάν ο γιατρός σας αφαιρέσει όλο το υγρό από την κύστη κατά τη στιγμή της διάγνωσης, και η μάζα και τα συμπτώματα υποχωρήσουν.

    Κατ' αρχάς, ο γιατρός σας ψηλαφά το στήθος σας για να εντοπίσει την κύστη και να τη κρατήσει σταθερή. Στη συνέχεια, εισάγει μια λεπτή βελόνα μέσα στη μάζα του μαστού και αναρροφά το υγρό. Συχνά, η αναρρόφηση με λεπτή βελόνα γίνεται χρησιμοποιώντας υπερήχους που θα καθοδηγήσουν την ακριβή τοποθέτηση της βελόνας.

    • Αν το υγρό δεν είναι αιματηρό και η μάζα εξαφανίζεται, δεν θα έχετε καμία περαιτέρω εξέταση.
    • Εάν το υγρό εμφανίζεται αιματηρό ή η μάζα του μαστού δεν εξαφανίζεται, ο ογκολόγος σας θα πρέπει να σας συστήσει περαιτέρω έλεγχο και ίσως χειρουργική εξαίρεση της κύστης.
    • Αν το περιεχόμενο δεν είναι υγρό, ο γιατρός σας θα σας συστήσει πιθανότατα μια απεικονιστική εξέταση όπως η μαστογραφία και, ενδεχομένως, μια βιοψία για να αξιολογηθεί περαιτέρω.

    Αν παρουσιάζετε κύστεις στο μαστό, μπορεί να χρειαστεί το περιεχόμενό τους να παρακεντηθεί περισσότερο από μία φορά. Επαναλαμβανόμενες ή νέες κύστεις είναι συχνές.

    Η χρήση ορμονών: Η χορήγηση από του στόματος αντισυλληπτικών για τη ρύθμιση της εμμήνου ρύσεως σας μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των υποτροπών των κύστεων του μαστού. Η διακοπή της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης κατά την εμμηνόπαυση μπορεί να μειώσει το σχηματισμό των κύστεων.

    Η χειρουργική εξαίρεση: Η χειρουργική αφαίρεση μιας κύστης του μαστού είναι απαραίτητη μόνο σε μερικές ασυνήθιστες περιπτώσεις. Αν μια ενοχλητική και επώδυνη κύστη του μαστού σχηματίζεται κάθε μήνα, ή εάν μια κύστη του μαστού περιέχει αίμα ή εμφανίζει άλλα ανησυχητικά σημεία, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια καλή λύση.

    Επιπλεγμένες και πολύπλοκες κύστεις: είναι λιγότερο συχνές και εκτός από υγρό περιέχουν και συμπαγές στοιχείο. Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να υποκρύπτουν κακοήθεια οπότε η συμπληρωματική απεικόνιση με μαστογραφία, η παρακέντηση και πολύ συχνά η χειρουργική εξαίρεση θεωρούνται απαραίτητες.

    Το ποσοστό ανάπτυξης κακοήθειας των κύστεων αυτών είναι περίπου 0,3%

    Ινοαδένωμα

    Είναι ο συχνότερος όγκος (καλοήθης) στην ηλικία κάτω των 25 ετών αν και μπορεί να αναπτυχθεί σε γυναίκες οποιασδήποτε ηλικίας. Προέρχεται από υπερπλασία του επιθηλιακού και του ινώδους στοιχείου του μαστού. Κλινικά εμφανίζεται σαν ένα κινητό, ομαλό, ανώδυνο και σκληρό ογκίδιο. Μπορεί να είναι μονήρες ή πολλαπλό, με ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη εντόπιση. Συχνά παρουσιάζει τάση αύξησης του μεγέθους του και αρκετές φορές κυκλική αυξομείωση με τον εμμηνορυσιακό κύκλο, γεγονός που στηρίζει την άποψη ότι το ινοαδένωμα είναι ορμονοεξαρτώμενο, φαίνεται δηλαδή να παίζουν σημαντικό ρόλο οι γυναικείες ορμόνες και η φάσεις του κύκλου. Επίσης αυξάνονται σε μέγεθος κατά την εγκυμοσύνη και με τη λήψη ορμονών και υποχωρούν μετά την εμμηνόπαυση.

    Διάγνωση: Η διάγνωση και σε αυτή τη περίπτωση γίνεται με τη κλινική εξέταση του μαστού, τη μαστογραφία για γυναίκες άνω των 40 ετών (φώτο δεξιά), το υπερηχογράφημα μαστού και την αναρρόφηση με λεπτή βελόνα. Μια επιπλέον εξέταση σε αυτή τη περίπτωση περιλαμβάνει τη βιοψία με χοντρή βελόνα, η οποία θέτει τη διάγνωση με μεγαλύτερη ακρίβεια. Αυτή χρησιμοποιεί μια μεγαλύτερη βελόνα για να λάβει δείγματα ιστού από τη μάζα του μαστού και πραγματοποιείται από το χειρουργό.

    Από τη στιγμή που θα διαπιστωθεί ένα τέτοιο ογκίδιο στο μαστό, είναι απαραίτητη η ιστολογική επιβεβαίωση με βιοψία.

    Θεραπεία: Στις πολύ νέες γυναίκες, στις οποίες η πιθανότητα καρκίνου του μαστού είναι σχεδόν μηδενική, η θεραπεία είναι συντηρητική, ενώ στις μεγαλύτερες εφαρμόζεται χειρουργική εξαίρεση του ογκιδίου. 
Αφού επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για ινοαδένωμα, η αντιμετώπιση του εξαρτάται από τα ιστολογικά του χαρακτηριστικά, το μέγεθός του, τις μεταβολές του μεγέθους του, τα συμπτώματα, αλλά και την προσωπική επιθυμία της γυναίκας καθώς συνήθως η παρουσία των ογκιδίων αυτών προκαλεί έντονη ανησυχία και αβεβαιότητα.
    Τα μικρά ινοαδενώματα, που δεν προκαλούν συμπτώματα και που δεν μεταβάλουν τις διαστάσεις τους κατά την παρακολούθηση, δεν χρειάζεται να αφαιρούνται χειρουργικά.

    Συνιστάται η αφαίρεση των ινοαδενωμάτων προ της εγκυμοσύνης, καθώς τα περισσότερα μεγαλώνουν κατά τη διάρκεια της κύησης προκαλώντας συμπτώματα.

    Τα μεγάλα ινοαδενώματα που προκαλούν πόνο στο μαστό, που αυξάνονται σε μέγεθος ή που η βιοψία δείχνει ανησυχητικά στοιχεία πρέπει να αφαιρούνται χειρουργικά. Σε πολλές περιπτώσεις οι γυναίκες επιλέγουν να αφαιρεθεί χειρουργικά το ινοαδένωμα και ας μην κρίνεται απαραίτητο από τον ογκολόγο.

    Μη χειρουργική αντιμετώπιση: Εάν ο ογκολόγος σας είναι σίγουρος ότι η μάζα αυτή του μαστού σας είναι ινοαδένωμα και όχι καρκίνος του μαστού - με βάση τα αποτελέσματα της κλινικής εξέτασης του μαστού, της απεικόνισης και της βιοψίας, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι περιττή. Μπορεί να αποφασίσετε να αποφύγετε τη χειρουργική επέμβαση, διότι:

    • Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να αλλάξει το σχήμα και την υφή του μαστού σας (για αισθητικούς λόγους).
    • Τα ινοαδενώματα συχνά συρρικνώνονται και εξαφανίζονται από μόνα τους.
    • Το στήθος σας έχει πολλαπλά ινοαδενώματα που εμφανίζονται να είναι σταθερά. Εάν επιλέξετε να μην αφαιρεθεί το ινοαδένωμα, υπάρχει ανάγκη συνεχούς τακτικής παρακολούθησης, καθώς είναι σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι δεν αυξάνονται σε μέγεθος. Ανά πάσα στιγμή, εάν αυτό σας ανησυχεί, μπορείτε να επανεξετάσετε τη χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική αντιμετώπιση. Ο ογκολόγος σας μπορεί να σας συστήσει τη χειρουργική επέμβαση για να αφαιρέσει το ινοαδένωμα εάν οι εξετάσεις σας - η κλινική εξέταση του μαστού, η απεικονιστική εξέταση ή η βιοψία - δεν είναι φυσιολογικές ή δεν δίνουν τις απαραίτητες απαντήσεις. Η διαδικασία για να αφαιρέσετε ένα ινοαδένωμα ονομάζεται ογκεκτομή. Το τμήμα του μαστού που αφαιρείται εξαρτάται από το μέγεθος του ινοαδενώματος.

    Βέβαια, αφού ένα ινοαδένωμα αφαιρεθεί, είναι πιθανό ότι ένα ή περισσότερα νέα ινοαδενώματα μπορούν να επανεμφανιστούν. Αυτά θα πρέπει πάντα να αξιολογούνται με τον ίδιο τρόπο και την ίδια προσοχή. Μπορεί επομένως να χρειαστεί και νέα χειρουργική επέμβαση για να αφαιρέσει το νέο ινοαδένωμα.

    Λίπωμα

    Το λίπωμα είναι ένα καλοήθες ογκίδιο του μαστού, λιπώδους ιστού. Κλινικά είναι ανώδυνο, μαλακό, πολύλοβο, κινητό και συνήθως μονήρες. Εντοπίζεται στον υποδόριο χώρο, ποικίλλει σε μέγεθος και δεν συμφύεται με το υπερκείμενο δέρμα. Διαγιγνώσκεται με υπερηχογράφημα και μαστογραφία. Θεραπεία εκλογής είναι η χειρουργική εξαίρεση.

    Μαστίτιδα

    Είναι φλεγμονή του μαζικού αδένα. Τα συμπτώματά της είναι ο έντονος πόνος και η διόγκωση της περιοχής, η ερυθρότητα στο δέρμα, ενώ στην οξεία φάση μπορεί να συνοδεύεται από αίσθημα κόπωσης, πυρετό και ρίγη. Αιτία είναι η είσοδος μικροβίων, ιδιαίτερα του σταφυλόκοκκου, μέσα από τους πόρους της θηλής στο μαστό. Συνήθως αφορά τον ένα μαστό, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και στους δύο.

    Είναι η συχνότερη επιπλοκή του θηλασμού, αλλά η φλεγμονή αυτή μπορεί να οφείλεται και σε ανωμαλίες της θηλής, όπως, για παράδειγμα, κάποια εισολκή ("εσοχή") ή ραγάδα, από όπου μπορεί να εισέλθουν παθογόνα μικρόβια.

    Συνήθως αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση, για τουλάχιστον 10 ημέρες, αντιβιοτικών που καταπολεμούν τα μικρόβια. Αν η φλεγμονή δεν υποχωρήσει, τότε μπορεί να σχηματιστεί απόστημα, οπότε χρειάζεται χειρουργική εξαίρεση.

    Μαστοδυνία

    Η μαστοδυνία είναι ο πόνος στο στήθος που μπορεί να οφείλεται σε αίτια εντός ή εκτός μαστού.Συχνά συνδέεται με ορμονικές μεταβολές, εμφανίζεται κυκλικά κάθε μήνα πριν από την περίοδο και συνοδεύεται από πρήξιμο του μαστού.

    Πρόκειται για συνηθισμένο πρόβλημα σε γυναίκες 20-40 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, όταν υποβάλλονται σε θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Ακόμη, μπορεί να οφείλεται σε τραυματισμό του μαστού ή σε κύστη. Ο πόνος στο στήθος, όμως, μπορεί να οφείλεται και σε αιτίες εκτός μαστού. Συνήθως πρόκειται για πόνο που αντανακλάται στο μαστό και προέρχεται από το σκελετό, το θώρακα, τον ώμο ή τον αυχένα (π.χ. αυχενικό σύνδρομο). Η αντιμετώπιση του προβλήματος εξαρτάται από την αιτία που το προκαλεί. Στην περίπτωση που είναι κυκλική μαστοδυνία, τότε ένα ελαφρύ διουρητικό μπορεί να βοηθήσει.

    Θα περιορίσετε επίσης τον πόνο αν φοράτε σουτιέν, ώστε να στηρίζεται καλύτερα το στήθος. Αν οφείλεται σε τραυματισμό, βελτιώνεται με τον καιρό. Αν ευθύνεται κάποια κύστη, μπορεί να χρειαστεί παρακέντηση και σε περίπτωση φλεγμονής αντιβίωση. Ωστόσο, η μείωση της κατανάλωσης λιπαρών και αλατισμένων τροφών, αλκοολούχων ποτών και καφεΐνης και η σωματική άσκηση όπως το κολύμπι μπορούν να περιορίσουν τον πόνο.

  • Καρκίνος του Μαστού: Αιτίες που αγνοείτε

    Οι περισσότερες γυναίκες γνωρίζουν ότι η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο όσον αφορά στις πιθανότητες εκδήλωσης καρκίνου του μαστού.

    Υπάρχουν ωστόσο και κάποιοι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν αυτό το ενδεχόμενο οι οποίοι είναι λιγότερο γνωστοί.

    Γνωρίστε τους, λοιπόν, και μειώστε τον κίνδυνο.

    • Το βάρος και η πυκνότητα του στήθους σας
      Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το σωματικό βάρος σχετίζεται με την εμφάνιση κάποιων μορφών καρκίνου, όπως π.χ. του μαστού ή του παχέος εντέρου, αλλά και ο καρκίνος των ωοθηκών. Πολλές είναι οι επιστημονικές μελέτες που δείχνουν ότι η αύξηση του σωματικού βάρους, ιδιαίτερα μετά την εμμηνόπαυση, αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση καρκίνου του μαστού. Αν, λοιπόν, έχετε πρόβλημα παχυσαρκίας έχετε έναν ακόμη πολύ σοβαρό λόγο για να προσπαθήσετε να χάσετε βάρος. Το ίδιο ισχύει και για την πυκνότητα του στήθους. Στην περίπτωση δηλαδή που το στήθος σας αποτελείται από λιγότερο λιπώδη ιστό και περισσότερο αδενικό ή συνδετικό ιστό, έχετε περισσότερες πιθανότητες εκδήλωσης της νόσου. Οι ειδικοί θεωρούν ότι αυτό συμβαίνει επειδή ο πυκνός ιστός διαθέτει περισσότερα κύτταρα και επομένως είναι και πιο πολλά τα κύτταρα που εκτίθενται σε παράγοντες όπως οι επιδράσεις των ορμονών. Επιπλέον στον πυκνό μαστό είναι πιο δυσχερής η αυτοεξέταση και η ανεύρεση κάποιο όγκου.
    • Οι γοφοί σας
      Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγαν οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Southampton, τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου του μαστού είναι τρεις φορές υψηλότερα μεταξύ των γυναικών των οποίων οι μητέρες είχαν μεγάλους γοφούς. Συγκεκριμένα ο κίνδυνος αυξάνεται μεταξύ των γυναικών των οποίων οι μητέρες τους μετρήθηκαν και βρέθηκε να έχουν απόσταση μεταξύ της κορυφής των οστών των γοφών τους μεγαλύτερη από 30 εκατοστά. Μάλιστα ο κίνδυνος αυτός παρουσιαζόταν επτά φορές μεγαλύτερος αν αυτές είχαν ήδη γεννήσει ένα ή περισσότερα παιδιά. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην Αμερικανική Επιθεώρηση Ανθρώπινης Βιολογίας.
    • Το επάγγελμα σας
      Σύμφωνα με μια μελέτη, όσες γυναίκες ασχολούνται με αγροτικές εργασίες, εργάζονται σε εργοστάσια πλαστικών, σε εργοστάσια συσκευασίας τροφίμων ή μετάλλων, σε μπαρ ή στη βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του μαστού.
      Οι γυναίκες που εργάζονταν για δέκα χρόνια σε αυτά τα επαγγέλματα αντιμετώπιζαν κατά μέσον όρο 42% περισσότερες πιθανότητες, σε σχέση με τις υπόλοιπες, να διαγνωστούν με καρκίνο του μαστού. Οι πιο νέες σε ηλικία προεμμηνοπαυσικές γυναίκες, που δούλευαν σε εργοστάσια παραγωγής πλαστικών ή σε εργοστάσια παραγωγής κονσερβών, διέτρεχαν πενταπλάσιο κίνδυνο να διαγνωστούν με τη συγκεκριμένη νόσο, ενώ οι μεγαλύτερες σε ηλικία που εργάζονταν στους ίδιους κλάδους, αντιμετώπιζαν υπερδιπλάσιο κίνδυνο από το φυσιολογικό.
      Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα επαγγέλματα αυτά εκθέτουν τις εργαζόμενες σε χημικές ουσίες, δυνητικά καρκινογόνες, που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα του οργανισμού και είναι πιθανό να προκαλέσουν αλλοιώσεις που πυροδοτούν τον καρκίνο, στην περίπτωση που η έκθεση σε αυτές γίνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα καθημερινά. Η μελέτη διεξήχθη από ομάδα ερευνητών από τη Βρετανία, τον Καναδά και τις ΗΠΑ, ενώ συμμετείχαν σε αυτή 1.000 πάσχουσες από καρκίνο του μαστού και 1.145 υγιείς γυναίκες από τον Καναδά.
    • Ο καναπές σας
      Η καθιστική ζωή αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του μαστού καθώς –μεταξύ άλλων- συμβάλλει στην αύξηση του σωματικού βάρους. Είναι σημαντικό, λοιπόν, αν θέλετε να προστατευτείτε από τον καρκίνο του μαστού λένε οι ειδικοί. H σωματική δραστηριότητα, από την άλλη, παίζει προστατευτικό ρόλο όσον αφορά στην προστασία από τον καρκίνο του μαστού σύμφωνα με έρευνα. Η προστατευτική αυτή δράση ισχύει μάλιστα για όλες τις γυναίκες, είτε είναι αδύνατες, είτε παχύσαρκες. Δεν επιθυμείτε να γραφτείτε στο γυμναστήριο ή βαριέστε τη γυμναστική; Κανένα πρόβλημα: απλές καθημερινές δραστηριότητες, π.χ. το παιχνίδι με τα παιδιά, οι χειρονακτικές εργασίες, η κηπουρική ή το περπάτημα μπορούν να προστατεύσουν μια γυναίκα από τον καρκίνο του μαστού.
    • Τα χημικά που βρίσκονται γύρω σας
      Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι πολλές χημικές ουσίες στην οποίες εκτίθενται καθημερινά πολλές γυναίκες, συμβάλλουν στην πρόκληση καρκίνου του μαστού. Δημιούργησαν μάλιστα έναν κατάλογο με τις καρκινογόνες ουσίες που βρίσκονται στο περιβάλλον και προκαλούν καρκίνο του μαστού. Οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Silent Spring της Μασαχουσέτης, πιστεύουν ότι οι χημικές ουσίες που προκαλούν καρκινικούς όγκους στους αδένες των μαστών των ποντικών είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν καρκίνο και στον άνθρωπο. Ο κατάλογος των ειδικών περιλαμβάνει ομάδες επικίνδυνων χημικών ουσιών, ουσίες που βρίσκονται στη βενζίνη, το πετρέλαιο καθώς καιουσίες που εκπέμπονται από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων.
      Βρίσκονται επίσης στα διαλυτικά, αλλά και στα απολυμαντικά που χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό του νερού. Οι επιστήμονες που διεξήγαγαν την έρευνα θεωρούν πως η μελέτη των χημικών ουσιών που είναι παρούσες στο περιβάλλον μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη των καρκίνων του μαστού. Εκτιμούν επίσης ότι η μείωση της έκθεσης στις τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να σώσει τη ζωή πολλών γυναικών. Για το σκοπό αυτό συμβουλεύουν τον περιορισμός στις εκπομπές των καυσαερίων των αυτοκινήτων, τη χρήση απορροφητήρα κατά το μαγείρεμα, τη μείωση της κατανάλωσης φαγητού στα κάρβουνα, την αποφυγή επίπλων που περιέχουν αφρό πολυουρεθάνης, την αποφυγή χαλιών και υφασμάτων που είναι ανθεκτικά σε λεκέδες και την αποφυγή των διαλυτικών και περχλωροαιθυλένιου. Επίσης συνιστούν τη χρήση φίλτρου άνθρακα για το φιλτράρισμα του νερού, τη μείωση της έκθεσης στην οικιακή σκόνη, τη χρήση ιονιστή αέρα καθώς και τη χρήση ηλεκτρικής σκούπας με φίλτρο.
    • Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
      Η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων τα οποία αποτελούν σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση καρκίνου του μαστού. Ακόμη σύμφωνα με τους επιστήμονες η κατανάλωση αλκοόλ αποδυναμώνει την ικανότητα του οργανισμού να αδρανοποιεί την τοξικότητα των χημικών ουσιών και των παραγόντων που ευθύνονται για την εκδήλωση καρκίνου. Θα πρέπει λοιπόν να είστε προσεκτικές με την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών και να μην χάνετε το μέτρο.
  • Καρκίνος του Μαστού

    Ποια είναι τα πιο συχνά συμπτώματα;

    • όζος (πολύ μικρό ογκίδιο) στο στήθος, ο οποίος είναι ψηλαφητός
    • ένα ή περισσότερα μικρά οζίδια στην περιοχή της μασχάλης (λεμφαδένες)
    • αλλαγή του δέρματος του μαστού (ερεθισμός, κοκκίνισμα, όψη σαν φλοιός πορτοκαλιού)
    • αλλαγή στην εικόνα της θηλής του μαστού (εισολκή της θηλής)
    • έκκριση υγρού από τη θηλή.

    Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

    • το οικογενειακό ιστορικό
    • η παρατεταμένη έκθεση σε οιστρογόνα, όπως στη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (η οποία όμως προφυλάσσει τις γυναίκες από άλλες σοβαρές παθήσεις)
    • πρώιμη έναρξη της εμμήνου ρύσεως και η καθυστερημένη εμμηνόπαυση
    • η ηλικία (οι γυναίκες μετά τα 40 πρέπει να κάνουν τακτικά μαστογραφία)
    • οι αλλαγές στα γονίδια BRCA1 ή BRCA2, τα οποία σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού
    • η πρώτη εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία
    • η έκθεση σε βλαβερή ακτινοβολία
    • το κάπνισμα
    • η παχυσαρκία και άλλα

    Πώς γίνεται η διάγνωση;

    Αρχικά συνήθως ο όγκος εντοπίζεται με ψηλάφηση και στη συνέχεια γίνονται εξετάσεις όπως:

    • υπερηχογράφημα μαστού
    • μαστογραφία
    • μαγνητική τομογραφία
    • βιοψία, εξετάζεται δηλαδή μικροσκοπικά ιστός ή υγρό που έχει αφαιρεθεί από το μαστό

    Πώς αντιμετωπίζεται;

    Ο καρκίνος του μαστού ανήκει στην κατηγορία των καρκίνων που συνήθως αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά, ειδικά αν η διάγνωση είναι έγκαιρη. Η θεραπεία μπορεί να γίνει με ακτινοβολία, με χημειοθεραπεία με ορμονικά φάρμακα ή με χειρουργική επέμβαση.

    Πώς μπορεί να προληφθεί;

    Είναι απολύτως απαραίτητο κάθε γυναίκα να ψηλαφά μόνη της τους μαστούς της μία φορά το μήνα, μετά την περίοδο(7η -11η μέρα του κύκλου).Οι περισσότεροι όγκοι έχουν βρεθεί από τις ίδιες τις γυναίκες!

    Τα τελευταία χρόνια στη φαρέτρα μας, έχουμε μια μοντέρνα εξέταση που μπορεί να προβλέψει έως και 10 χρόνια πριν, την ανάπτυξη κακοήθειας στον μαστό. Πρόκειται για το Τεστ-Παπ Μαστού HALO. Είναι μια 5λεπτη ειδική εξέταση με ένα τεχνολογικά εξελιγμένο μηχάνημα, που μας επιτρέπει να εξετάσουμε έκκριμα από τις θηλές των μαστών και να αναγνωρίςουμε ύποπτα κύτταρα, προτού αυτά μετατραπούν σε καρκινικά.Έτσι, ουσιαστικά μπορούμε να αποφύγουμε τον καρκίνο του μαστού, αφού βρίσκουμε τις ύποπτες αλλαγές στα κύτταρα, πολλά χρόνια πριν αυτά τα κύτταρα μετατραπούν σε καρκίνο.

    Το τεστ ενδείκνυται για όλες τις ηλικίες γυναικών και πολύ περισσότερο σε γυναίκες που έχουν παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού και δεν μπορούν να κάνουν μαστογραφία γιατί είναι μικρότερες από 35 ετών. Στις γυναίκες άνω των 35 ετών το τεστ προτείνεται να γίνεται συμπληρωματικά με τη Μαστογραφία και το υπερηχογράφημα μαστών κάθε χρόνο.

    Αδιαμφισβήτητα πρέπει από την ηλικία των 20 ετών να γίνεται μία τουλάχιστον ψηλάφηση το χρόνο από τον γυναικολόγο, η οποία να συνοδεύεται και από υπερηχογράφημα μαστών και ιδανικά και από τεστ-Παπ Μαστών. Σε ηλικία 35 ετών πρέπει να γίνεται η πρώτη μαστογραφία (αναφοράς), την οποία κρατάει η γυναίκα στο αρχείο της για σύγκριση με τις επόμενες μαστογραφίες. Μετά τα 40 έτη πρέπει να γίνεται εκτός από τεστ-Παπ Μαστών και μαστογραφία μια φορά το χρόνο, κάθε χρόνο, και υπερηχογράφημα και ψηλάφηση μαστών από τον γυναικολόγο.

    Για να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου, καλό είναι να υιοθετήσετε έναν υγιή τρόπο ζωής, που να περιλαμβάνει σωστή διατροφή, άσκηση και πρόληψη της παχυσαρκίας. Επιλέξετε επίσης να γίνετε μητέρες πριν την ηλικία των τριάντα ετών και προτιμάτε να θηλάζετε το μωρό σας.

  • Πόνος στο Μαστό

    Υπάρχουν πολλά πιθανά αίτια για πόνο στο μαστό. Για παράδειγμα, οι μεταβολές στα επίπεδα των ορμονών που σχετίζονται με την περίοδο (έμμηνο ρύςη) ή την εγκυμοσύνη συχνά είναι υπεύθυνες για ευαισθησία στο μαστό. Κάποιος βαθμός διόγκωσης και ευαισθησίας μόλις πριν την περίοδό σας είναι φυσιολογική.

    Αν και πολλές γυναίκες με πόνο στον ένα ή και στους δύο μαστούς μπορεί να φοβούνται για καρκίνο του μαστού, ο πόνος στο μαστό ΔΕΝ είναι σύνηθες σύμπτωμα του καρκίνου.

    Αίτια

    Κάποιος βαθμός ευαισθησίας στο μαστό είναι φυσιολογικός. Η δυσφορία μπορεί να προκαλείται από ορμονικές μεταβολές που οφείλονται σε:

    • Εμμηνόπαυση (εκτός και εάν μια γυναίκα λαμβάνει θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης)
    • Εμμηνορρυσία και προεμμηνορροϊκό σύνδρομο ή κύστη ωοθήκης
    • Εγκυμοσύνη – η ευαισθησία στο μαστό τείνει να είναι περισσότερο κοινή στη διάρκεια του πρώτου τριμήνου και σε γυναίκες που μένουν έγκυες σε μικρή ηλικία
    • Εφηβεία

    Αμέσως μετά τον τοκετό, οι μαστοί σας μπορεί να διογκωθούν με γάλα. Αυτό μπορεί να είναι επώδυνο και συνήθως συνοδεύεται από διόγκωση. Εάν υπάρχει μια ερυθρή περιοχή, καλέστε το γιατρό σας. Ο ίδιος ο θηλασμός μπορεί να προκαλέσει επίσης πόνο.

    Άλλα κοινά αίτια του πόνου στο μαστό περιλαμβάνουν:

    • Αλκοολισμό με ηπατική βλάβη
    • Τραυματισμό
    • Λοίμωξη του μαζικού ιστού (μαστίτιδα)

    Οι ινοκυστικές μεταβολές του μαστού αποτελούν επίσης ένα κοινό αίτιο πόνου στο μαστό. Ο ινοκυστικός μαστός περιέχει μικρά ογκίδια που τείνουν να είναι περισσότερο ευαίσθητα μόλις πριν την έμμηνο ρύση σας.

    Συγκεκριμένα φάρμακα μπορεί επίσης να προκαλέσουν πόνο στο μαστό, όπως τα σκευάσματα δαχτυλίτιδας (φάρμακο για την καρδιά), η μεθυλντόπα (για υπέρταση), η σπιρονολακτόνη, συγκεκριμένα διουρητικά, το Anadrol και η χλωροπρομαζίνη.

    Ο έρπης ζωστήρας μπορεί να προκαλέσει πόνο στο μαστό εάν το επώδυνο φλυκταινώδες εξάνθημα εμφανιστεί στο δέρμα του μαστού.

    Αντιμετώπιση

    Οι γυναίκες με επιμένοντα πόνο στους μαστούς θα πρέπει να επισκέπτονται το γιατρό, ο οποίος θα αποφασίσει εάν απαιτούνται περαιτέρω εξετάσεις. Όταν τελικά αποφασιστεί ότι ο πόνος δεν σχετίζεται με κάποιο σοβαρό πρόβλημα, ο γιατρός μπορεί να συστήσει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες

    Θεραπείες

    1. Χορήγηση απλών παυσίπονων, όπως παρακεταμόλη (Depon, Panadol, Lonarid, κ.α), ή αντιφλεγμονωδών φαρμάκων όπως η ιβουπροφένη (Brufen), η λορνοξικάμη (Xefo), κ.α. Γυναίκες με πιο ισχυρό πόνο που είναι ανθεκτικός στα απλά παυσίπονα μπορεί να χρειαστούν ισχυρότερα παυσίπονα που χορηγούνται με ειδική συνταγή.
    2. Μείωση της δόσης ή και διακοπή των φαρμάκων που πιθανώς λαμβάνει η γυναίκα και που περιέχουν οιστρογόνα (μετά από συζήτηση με το γιατρό).
    3. Καθημερινή χρήση ειδικών στηθόδεσμων που στηρίζουν τους μαστούς (αθλητικού τύπου).
    4. Ασκήσεις του αυχένα και του θώρακα, όταν ο πόνος οφείλεται σε μυοσκελετικά αίτια.

    Σε ορισμένες γυναίκες μπορεί να βοηθήσει, η αλλαγή της διατροφής ή η λήψη διατροφικών συμπληρωμάτων, όπως π.χ η ελάττωση της χρήσης καφεΐνης, ή η χορήγηση εκχυλίσματος νυχτολούλουδου (evening primrose oil).

    Συγκεκριμένα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου στο μαστό. Εάν έχετε λοίμωξη στο μαστό, μπορεί να χρειάζεστε αντιβιοτικά. Κοιτάξτε για συμπτώματα λοίμωξης όπως ερυθρότητα στην περιοχή, έκκριμα από τη θηλή ή πυρετό.

    Εάν έχετε ένα τραυματισμό στο μαστό, εφαρμόστε άμεσα μια κρύα κομπρέσα όπως μια παγοκύστη (τυλιγμένη σε μία πετσέτα – όχι άμεσα στο δέρμα) για 15 με 20 λεπτά. Πάρτε ένα απλό παυσίπονο χάπι, για να μειώσετε την πιθανότητα να αναπτύξετε επίμονο πόνο ή οίδημα στο μαστό.

    Πότε να Επικοινωνήσετε με το Γιατρό

    Καλέστε το γιατρό σας εάν έχετε:

    1. Έκκριμα από τις θηλές σας
    2. Γεννήσατε την προηγούμενη εβδομάδα και οι μαστοί σας είναι διογκωμένοι ή σκληροί
    3. Σημεία λοίμωξης του μαστού, όπως τοπική ερυθρότητα, πρήξιμο ή πυρετό
    4. Προσέξατε έναν νέο όγκο που συσχετίζεται με πόνο που δεν φεύγει μετά την έμμηνο ρύση σας.
    5. Επίμονο, ανεξήγητο πόνο στο μαστό

    Τι να Περιμένετε κατά την Επίσκεψη στο Γιατρό

    Ο γιατρός θα εκτελέσει μια εξέταση των μαστών και θα σας κάνει ερωτήσεις για τον πόνο, όπως:

    1. Πόσο καιρό έχετε τα συμπτώματα;
    2. Επηρεάζεται ο ένας ή και οι δύο μαστοί;
    3. Έχετε έκκριμα από τη θηλή;
    4. Κάνετε αυτοεξέταση του μαστού;
    5. Προσέξατε όγκους ή οτιδήποτε ασυνήθιστο όταν εξετάζατε το μαστό σας;
    6. Πότε κάνατε την τελευταία μαστογραφία σας;
    7. Τι άλλα συμπτώματα έχετε; Έχετε πυρετό;
    8. Τι φάρμακα παίρνετε;

    Οι διαγνωστικές εξετάσεις που μπορεί να εκτελεστούν περιλαμβάνουν:

    • ΤΕΣΤ ΠΑΠ ΜΑΣΤΟΥ
    • ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΆΦΗΜΑ ΜΑΣΤΩΝ
    • Βιοψία μαστού
    • Καλλιέργεια του εκκρίματος της θηλής, ελέγχοντας για λοίμωξη
    • Κυτταρολογική εξέταση του εκκρίματος της θηλής
    • Αναρρόφηση με λεπτή βελόνα – μια μικρή βελόνα εισάγεται στο στήθος για την αφαίρεση υγρού που μπορεί να έχει συλλεχθεί σε μια κύστη (συνήθως μη-καρκινική)
    • Μαγνητική τομογραφία
    • Μαστογραφία

    Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

    • Μεταβολές στη δίαιτα
    • Μεταβολές φαρμάκων
    • Αναλγητικά

    Ο γιατρός σας θα πρέπει να σας προγραμματίσει για μια νέα επίσκεψη παρακολούθησης σε περίπτωση που τα συμπτώματα δεν έχουν φύγει σε μια δεδομένη χρονική περίοδο. Ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει να δείτε έναν ειδικό εάν τα συμπτώματα δεν φύγουν ή ένα έχετε μια σύνθετη πάθηση.

    Πρόληψη

    Να φοράτε στηθόδεσμο με καλή εφαρμογή, ιδιαίτερα εάν οι μαστοί σας είναι μεγάλοι. Να κάνετε μια αυτοεξέταση του μαστού σας μετά την περίοδό σας (όταν ο μαστός είναι λιγότερο ευαίσθητος). Είναι σημαντικό να αναζητήσετε οποιεσδήποτε μεταβολές στο μαστό σας. Εάν εντοπίσετε κάποια μεταβολή σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, ενημερώστε άμεσα το γιατρό σας.

  • Αυτοεξέταση και συχνές παθήσεις των μαστών

    Η αυτοεξέταση μαστών είναι ο πιο εύκολος και ανώδυνος τρόπος για να εξετάζουν όλες οι γυναίκες το στήθος τους. Ένας τρόπος που μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού και στην πλήρη ίαση των γυναικών που πάσχουν από τη νόσο αυτή.

    Κάθε πότε πρέπει να ψηλαφώ το στήθος μου;

    Μία φορά το μήνα, αμέσως μετά την περίοδο. Ιδανικές μέρες είναι από την 8η-10η μέρα του κύκλου γιατί τότε είναι κατά κανόνα οι μαστοί πιο μαλακοί και λιγότερο ευαίσθητοι. Οι γυναίκες που βρίσκονται μετά την εμμηνόπαυση θα πρέπει να θυμούνται να εξετάζουν το στήθος τους την πρώτη μέρα κάθε μήνα.

    Πώς πρέπει να γίνεται η εξέταση;

    Πρώτα εξετάζουμε το στήθος οπτικά και μετά ψηλαφητικά.

    Πώς γίνεται η οπτική εξέταση;

    Καθόμαστε μπροστά στον καθρέφτη με τα χέρια μας κάτω και παράλληλα με το σώμα μας. Παρατηρούμε εάν έχει εμφανιστεί κάτι ασυνήθιστο στην περιοχή των μαστών. Μην τρομάξετε εάν διαπιστώσετε ότι ο ένας σας μαστός είναι λίγο μεγαλύτερος από τον άλλο. Σε πολλές γυναίκες συμβαίνει αυτό χωρίς να σημαίνει ότι υπάρχει κάποια παθολογία.

    Αυτό που πρέπει να προσέξουμε είναι εάν υπάρχει οποιαδήποτε αλλαγή στο μέγεθος ή στο σχήμα των μαστών καθώς επίσης εάν υπάρχει κάποιο εξόγκωμα, εισολκή (τράβηγμα του δέρματος προς τα μέσα) ή κοκκινίλα στην περιοχή του δέρματος ή της θηλής. Η εξέταση αυτή επαναλαμβάνεται με τα χέρια όρθια ή πίσω από το κεφάλι και έπειτα με τα χέρια τοποθετημένα στη μέση πιέζοντας με δύναμη τη λεκάνη ώστε να σφίγγουν οι μύες του στήθους.

    Πώς γίνεται η ψηλαφητική εξέταση;

    Αμέσως μετά την οπτική παρατήρηση του στήθους, ακολουθεί η ψηλάφησή του. Ξαπλώνουμε στο κρεβάτι και βάζουμε το ένα χέρι πίσω από το κεφάλι μας και με το άλλο χέρι ψηλαφούμε τον απέναντι μαστό. Δηλαδή εάν έχουμε βάλει το δεξί χέρι πίσω από τα κεφάλι, με το αριστερό μας χέρι ψηλαφούμε τον δεξιό μας μαστό και αντιστρόφως. Η εξέταση γίνεται χρησιμοποιώντας τα τρία μεσαία δάκτυλα των χεριών μας. Κάνουμε κυκλικές κινήσεις «σαρώνοντας» όλο το μαστό από έξω προς τα μέσα και από πάνω προς τα κάτω σε όλη του την επιφάνεια (εγκλωβίζουμε το μαστό ανάμεσα στα δάκτυλά μας και στα οστά του θώρακα).

    Αφού έχουμε τελειώσει την ψηλάφηση των μαστών μας, στο τέλος πιέζουμε τη θηλή του κάθε στήθους. Εάν δούμε κάποιο έκκριμα, καθαρό ή με αίμα ή κάθε άλλου είδους υγρό από τη θηλή όπως και οποιοδήποτε εύρημα στον μαστό θα πρέπει να ενημερώνουμε αμέσως τον γυναικολόγο μας.

    Καλοήθεις παθήσεις του μαστού

    Οι καλοήθεις παθήσεις του μαστού αποτελούν μια ομάδα βλαβών οι οποίες αποκαλύπτονται κατά την κλινική και απεικονιστική εξέταση του μαστού. Συνήθως εμφανίζονται κατά την αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας. Σπανιότερα πριν την εφηβεία και κατά την εμμηνόπαυση. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία η βλάβες αυτές δεν είναι προκαρκινικές και δεν παρουσιάζουν μεγάλο κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου του μαστού. Υπάρχουν όμως μερικές καλοήθεις παθήσεις, οι οποίες παρουσιάζουν σχετικά αυξημένο κίνδυνο για να αναπτύξει μια γυναίκα καρκίνο μαστού. Γι’ αυτό το λόγο κρίνεται απαραίτητη η συχνή εξέταση του μαστού τόσο από την ίδια την γυναίκα όσο και από τους ειδικούς.

    • Ινοαδένωμα
      Είναι ένας καλοήθης όγκος που εμφανίζεται κυρίως σε νεαρές ηλικίες (15-35 ετών). Έχει ελαστική σύσταση, είναι ευκίνητος κατά την ψηλάφηση και μπορεί να υπάρχει στον ένα ή και στους δύο μαστούς. Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να μεγαλώσει λόγω των υψηλών ποσοστών των οιστρογόνων.
      Εφόσον το ογκίδιο είναι μικρό, δεν μεγαλώνει και δεν πονάει τότε δεν υπάρχει λόγος να αφαιρεθεί.
    • Κύστεις
      Είναι μορφώματα στο μαστό γεμάτα με υγρό. Έχουν ομαλή υφή και συνήθως είναι κινητές και επώδυνες. Εμφανίζονται σε νέες γυναίκες (20-30 ετών). Στη δημιουργία τους συμβάλουν οι ορμόνες και για αυτό το λόγο συνήθως εξαφανίζονται στην εμμηνόπαυση. Αν δεν είναι μεγάλες δεν είναι απαραίτητο να αφαιρεθούν, αλλά θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τυχόν αλλαγές των χαρακτηριστικών τους.

    • Ινοκυστική μαστοπάθεια
      Η ινοκυστική μαστοπάθεια αποτελεί άγνωστης αιτιολογίας καλοήθη πάθηση του μαστού. Είναι η συχνότερη πάθηση του μαστού σε γυναίκες ηλικίας 30-50 ετών. Συχνά προκαλεί άλγος στο μαστό, το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις είναι πάρα πολύ έντονο, καθώς και έκκριση από τη θηλή. Γίνονται αντιληπτά ως μικρά οζίδια.
    • Προδιαθεσικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην εκδήλωση της πάθησης αυτής μπορεί να είναι η καθυστερημένη εμμηναρχή, η χορήγηση αντισυλληπτικών δισκίων, η παρατεταμένη χρήση οιστρογόνων κ. α. Τα συμπτώματα που προκαλεί συνήθως είναι μασταλγία, ψηλαφητά οζίδια, έκκριση από τη θηλή.

      Η διάγνωση είναι κλινική, εργαστηριακή και χειρουργική.

      1. Κλινική: με την ψηλάφηση του μαστού διαπιστώνεται η ευαισθησία του και η ύπαρξη μέσα σε αυτόν κάποιων οζιδίων που αναφέρει η πάσχουσα. Τα οζίδια αυτά έχουν ποικίλο μέγεθος, σαφή όρια, και είναι ευκίνητα.
      2. Εργαστηριακή: η εργαστηριακή διάγνωση της ινοκυστικής μαςτοπάθειας, περιλαμβάνει κυρίως τη μαστογραφία και τον υπέρηχο μαστού. Πολλές φορές μπορεί να γίνει μαγνητική τομογραφία ή και αξονική τομογραφία.
      3. Εγχειρητική: μπορεί απλά να παρακεντηθεί ή ακόμα και να αφαιρεθεί. Η θεραπεία της ινοκυστικής μαστοπάθειας είναι χειρουργική και συντηρητική και σπάνια χρειάζεται.

    • Θήλωμα των γαλακτοφόρων πόρων του μαστού
      Είναι μια καλοήθης διεργασία όπου υπάρχει υπερπλασία του επιθηλίου των γαλακτοφόρων πόρων και δημιουργεί έκκριση υγρού που λιμνάζει μέσα σε αυτούς. Εμφανίζεται κυρίως στην αναπαραγωγική ηλικία. Σπάνια πριν τα 30 και μετά τα 60 έτη.
      Συχνότερη ηλικία εμφάνισης είναι από 40-50 έτη. Η διάγνωση γίνεται με κλινική και εργαστηριακή εξέταση καθώς και κατά την χειρουργική αφαίρεση.

    • Διαπλαστικές ανωμαλίες του μαστού
      Οι συχνότερες διαπλαστικές παθήσεις του μαστού είναι:
      1. Αμαστία: Είναι η συγγενής έλλειψη των μαστών που μπορεί να συμβαίνει στον ένα ή και στους δύο μαστούς. Συχνότερα το συναντάμε στον ένα μαστό.
      2. Αθηλία: Είναι η έλλειψη της θηλής και της θηλαίας άλω.
      3. Συγγενής εισολκή της θηλής: Όταν η θηλή αντί να προβάλει προς τα έξω, είναι προς τα μέσα. Συμβαίνει συνήθως σε γυναίκες με μεγάλο στήθος.
      4. Υπεράριθμοι μαστοί θηλές: Όταν υπάρχουν παραπάνω από δύο μαστοί ή παραπάνω από δύο θηλές.
      5. Ψευδομαστία: Όταν αναπτύσσεται η θηλή και η θηλαία άλως χωρίς να υπάρχει μαζικός αδένας.
      6. Ανισομαστία: Είναι η ύπαρξη φυσιολογικής ανάπτυξης του ενός μαστού και υπολειπόμενης ανάπτυξης του άλλου.
      7. Καρκίνος του μαστού: Ο καρκίνος του μαστού προκαλείται από τη βλάβη των κυττάρων του μαστού, τα οποία αυξάνονται δημιουργώντας κακοήθη όγκο. Ο καρκίνος του μαστού είναι η συνηθέστερη αιτία θανάτου των νεαρών γυναικών στις μέρες μας. Δυστυχώς 1 στις 8 γυναίκες θα νοσήσουν από αυτή τη νόσο. Στις περισσότερες περιπτώσεις μάλιστα είναι γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

        Ποια είναι τα πιο συχνά συμπτώματα;

        1. Όζος (πολύ μικρό ογκίδιο) στο στήθος, ο οποίος είναι ψηλαφητός
        2. Ένα ή περισσότερα μικρά οζίδια στην περιοχή της μασχάλης (λεμφαδένες)
        3. Αλλαγή του δέρματος του μαστού (ερεθισμός, κοκκίνισμα, όψη σαν φλοιός πορτοκαλιού)
        4. Αλλαγή στην εικόνα της θηλής του μαστού (εισολκή της θηλής).
        5. Έκκριση υγρού από τη θηλή.

        Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

        1. Το οικογενειακό ιστορικό
        2. Η παρατεταμένη έκθεση σε οιστρογόνα, όπως στη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (η οποία όμως προφυλάσσει τις γυναίκες από άλλες σοβαρές παθήσεις)
        3. Πρώιμη έναρξη της εμμήνου ρύσεως και η καθυστερημένη εμμηνόπαυση
        4. Η ηλικία (οι γυναίκες μετά τα 40 πρέπει να κάνουν τακτικά μαστογραφία)
        5. Οι αλλαγές στα γονίδια BRCA1 ή BRCA2, τα οποία σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού
        6. Η πρώτη εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία
        7. Η έκθεση σε βλαβερή ακτινοβολία
        8. Το κάπνισμα
        9. Η παχυσαρκία και άλλα

        Πώς γίνεται η διάγνωση;

        Αρχικά συνήθως ο όγκος εντοπίζεται με ψηλάφηση και στη συνέχεια γίνονται εξετάσεις όπως:

        1. Υπερηχογράφημα μαστού
        2. Μαστογραφία
        3. Μαγνητική τομογραφία
        4. Βιοψία, εξετάζεται δηλαδή μικροσκοπικά ιστός ή υγρό που έχει αφαιρεθεί από το μαστό

        Πώς αντιμετωπίζεται;

        Ο καρκίνος του μαστού ανήκει στην κατηγορία των καρκίνων που συνήθως αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά, ειδικά αν η διάγνωση είναι έγκαιρη. Η θεραπεία μπορεί να γίνει με ακτινοβολία, με χημειοθεραπεία με ορμονικά φάρμακα ή με χειρουργική επέμβαση.

        Πώς μπορεί να προληφθεί;

        Είναι απολύτως απαραίτητο κάθε γυναίκα να ψηλαφά μόνη της τους μαστούς της μία φορά το μήνα, μετά την περίοδο (7η -11η μέρα του κύκλου).Οι περισσότεροι όγκοι έχουν βρεθεί από τις ίδιες τις γυναίκες!

        Τα τελευταία χρόνια στη φαρέτρα μας, έχουμε μια μοντέρνα εξέταση που μπορεί να προβλέψει έως και 10 χρόνια πριν, την ανάπτυξη κακοήθειας στον μαστό. Πρόκειται για το Τεστ-Παπ Μαστού HALO. Είναι μια 5λεπτη ειδική εξέταση με ένα τεχνολογικά εξελιγμένο μηχάνημα, που μας επιτρέπει να εξετάσουμε έκκριμα από τις θηλές των μαστών και να αναγνωρίςουμε ύποπτα κύτταρα, προτού αυτά μετατραπούν σε καρκινικά. Έτσι, ουσιαστικά μπορούμε να αποφύγουμε τον καρκίνο του μαστού, αφού βρίσκουμε τις ύποπτες αλλαγές στα κύτταρα, πολλά χρόνια πριν αυτά τα κύτταρα μετατραπούν σε καρκίνο

        Το τεστ ενδείκνυται για όλες τις ηλικίες γυναικών και πολύ περισσότερο σε γυναίκες που έχουν παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού και δεν μπορούν να κάνουν μαστογραφία γιατί είναι μικρότερες από 35 ετών. Στις γυναίκες άνω των 35 ετών το τεστ προτείνεται να γίνεται συμπληρωματικά με τη Μαστογραφία και το υπερηχογράφημα μαστών κάθε χρόνο.

        Αδιαμφισβήτητα πρέπει από την ηλικία των 20 ετών να γίνεται μία τουλάχιστον ψηλάφηση το χρόνο από τον γυναικολόγο, η οποία να συνοδεύεται και από υπερηχογράφημα μαστών και ιδανικά και από τεστ-Παπ Μαστών. Σε ηλικία 35 ετών πρέπει να γίνεται η πρώτη μαστογραφία (αναφοράς), την οποία κρατάει η γυναίκα στο αρχείο της για σύγκριση με τις επόμενες μαστογραφίες. Μετά τα 40 έτη πρέπει να γίνεται εκτός από τεστ-Παπ Μαστών και μαστογραφία μια φορά το χρόνο, κάθε χρόνο, και υπερηχογράφημα και ψηλάφηση μαστών από τον γυναικολόγο.

        Για να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου, καλό είναι να υιοθετήσετε έναν υγιή τρόπο ζωής, που να περιλαμβάνει σωστή διατροφή, άσκηση και πρόληψη της παχυσαρκίας. Επιλέξετε επίσης να γίνετε μητέρες πριν την ηλικία των τριάντα ετών και προτιμάτε να θηλάζετε το μωρό σας.

  • Διαφορά Μεγέθους Στήθους

    Κάποτε παρουσιάζονται διαφορές στο μέγεθος των μαστών και σε μερικά σε αγόρια. Οι ορμονικές διακυμάνσεις της εφηβείας προκαλούν τις εν λόγω διαφορές.Είναι φυσιολογικό μια γυναίκα να έχει μαστούς με διαφορετικό μέγεθος. Η ασυμμετρία των δύο μαστών υπάρχει όπως εξάλλου μπορούν να υπάρχουν στους ανθρώπους και ασυμμετρίες αλλού στο σώμα τους. Δεν είναι σπάνιο να υπάρχουν ασυμμετρίες στα πόδια ή στα χέρια των ανθρώπων.

    Οι συνήθεις διαφορές μεγέθους και ασυμμετρίες δεν είναι παθολογικές. Ωστόσο σε περιπτώσεις που υπάρχουν μεγάλες διαφορές ή άλλα σημεία στους μαστούς που δημιουργούν ανησυχία ή απορία, είναι προτιμότερο να ζητείται η συμβουλή του γιατρού.Τα στάδια στη ζωή της γυναίκας στα οποία παρατηρούνται αλλαγές του σχήματος και του όγκου των μαστών είναι η εφηβεία, η εγκυμοσύνη και η εμμηνόπαυση.

    Επίσης ο θηλασμός συνοδεύεται από διαφοροποιήσεις των μαστών.Στα κορίτσια η εφηβεία αρχίζει συνήθως μεταξύ 8 και 13 ετών. Η ανάπτυξη των μαστών λόγω της επιρροής των οιστρογόνων αρχίζει με μικρή αύξηση των θηλών (θηλαρχή). Η ανάπτυξη των μαστών μπορεί να συνεχίζεται για ακόμη μέχρι 6 χρόνια μετά τη θηλαρχή.

    Στα κορίτσια ο ένας μαστός μπορεί να αρχίζει να αναπτύσσεται νωρίτερα ή και γρηγορότερα από τον άλλο. Πολλές φορές η διαφορά αυτή εξαφανίζεται γύρω στην ηλικία των 20 ετών. Όμως μπορεί να είναι εντελώς φυσιολογικό να υπάρχει κάποια διαφορά μεγέθους των μαστών ακόμη και όταν αναπτυχθούν πλήρως.

    Οι πιθανότητες να υπάρχει κάποια παθολογική κατάσταση σε μια έφηβο που παρουσιάζει ασυμμετρία μαστών είναι πολύ λίγες. Εάν υπάρχουν ανησυχίες χρειάζεται η συμβουλή του γιατρού.Εκτός από τις ανησυχίες για την ύπαρξη κάποιας πάθησης, η ασυμμετρία των μαστών ή των θηλών προκαλεί σε πολλά κορίτσια και γυναίκες στεναχώρια για λόγους εμφάνισης.

    Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει αποδοχή της διαφοράς και δεν γίνεται τίποτε περισσότερο. Σε άλλα κορίτσια ή οι γυναίκες με ασυμμετρία, η προσοχή εστιάζεται περισσότερο στο εν λόγω θέμα και αναζητούνται λύσεις.Πρέπει να σημειώσουμε ότι συνήθως οι άλλοι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά που δυνατόν υπάρχει μεταξύ των μαστών μιας κοπέλας ή μιας πιο μεγάλης σε ηλικία γυναίκα. Ακόμη και όταν η διαφορά του όγκου μεταξύ των μαστών είναι σημαντική, υπάρχουν περιπτώσεις που δεν είναι εύκολο για κάποιον να την αντιληφθεί.

    Οι γυναίκες που νιώθουν άβολα λόγω ασυμμετρίας των μαστών τους είναι καλό να γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν σωματικές ασκήσεις, δίαιτες ή συμπληρώματα διατροφής που μπορούν να αλλάξουν το σχήμα ή το μέγεθος των μαστών τους.Τα κορίτσια πρέπει επίσης να ξέρουν ότι χρειάζεται να ολοκληρωθεί η σωματική ανάπτυξη τους μετά την εφηβεία για να διαφανεί κατά πόσο υπάρχει ασυμμετρία των μαστών τους.

    Η μόνη θεραπεία που μπορεί να διαφοροποιήσει το σχήμα και το μέγεθος των μαστών είναι η πλαστική χειρουργική. Η απόφαση για μια τέτοια επέμβαση χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.Για μια τέτοια απόφαση πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η ηλικία, ο βαθμός της ασυμμετρίας στο σχήμα, στο μέγεθος και στη θέση των μαστών και η ψυχολογία της γυναίκας.

    Η διόρθωση της ασυμμετρίας των μαστών πριν την ολοκλήρωση της εφηβείας δεν συστήνεται συνήθως. Οι πλαστικοί χειρουργοί δεν προτιμούν να διορθώνουν ασυμμετρίες των μαστών σε γυναίκες κάτω των 18 ετών. Το κάνουν μόνο σε εξαιρετικά προβληματικές περιπτώσεις ασυμμετρίας με σοβαρή υπερτροφία του ενός μαστού.

    Ένας έμπειρος στον τομέα του μαστού γιατρός θα μπορέσει να συμβουλεύσει μια γυναίκα για το κατά πόσο υπάρχει ένδειξη πλαστικής χειρουργικής επέμβασης για διόρθωση κάποιας ασυμμετρίας μαστών.

    Επιπλέον η γυναίκα μπορεί να ρωτήσει τη μητέρα, την αδελφή, τη θεία ή τη γιαγιά της εάν έχουν ή είχαν κατά τη δική τους εφηβεία ένα πρόβλημα ασυμμετρίας μαστών.

  • Χρειάζονται Μαστογραφία οι Γυναίκες άνω των 75 ετών;

    Ο εντοπισμός του καρκίνου στο μαστό από τη μαστογραφία¨συνδέεται με έγκαιρη διάγνωση σε ηλικιωμένες γυναίκες, μειώνοντας το ποσοστό περισσότερο προχωρημένων, δύσκολων στην αντιμετώπιση περιστατικών, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό "Radiology".

    Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα ευρήματα στηρίζουν την εξέταση με τακτική μαστογραφία σε γυναίκες 75 ετών και άνω.

    Η αξία της μαστογραφίας σε ηλικιωμένες γυναίκες έγινε αντικείμενο μεγάλης συζήτησης τα πρόσφατα χρόνια.

    Η American Cancer Society συνιστά ετήσιες μαστογραφίες σε γυναίκες ηλικίας 75 ετών και άνω αν έχουν καλή υγεία, ενώ το U.S. Preventive Services Task Force (USPSTF) δεν συνιστά μαστογραφίες στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα σημειώνοντας ότι υπάρχουν ανεπαρκείς ενδείξεις για την αξιολόγηση των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων.

    Η Judith A. Malmgren, του University of Washington's School of Public Health and Community Medicine στο Σιάτλ δήλωσε ότι η έλλειψη έρευνας είναι κυρίως υπεύθυνη για τις αποκλίνουσες συστάσεις.

    Δεν υπάρχουν έρευνες σε γυναίκες ηλικίας 75 ετών και άνω παρά το γεγονός ότι βρίσκονται στον υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο μαστού, δήλωσε η Malmgren. Οι Dr. Malmgren και Henry Kaplan, από το Swedish Cancer Institute στο Σιάτλ, πρόσφατα εξέτασαν την επίδραση του εντοπισμού από μαστογραφία σε ηλικιωμένες, μελετώντας στοιχεία περισσότερων των 14.000 περιστατικών με καρκίνο μαστού από τα οποία 1.600 ασθενείς ήταν άνω των 75 ετών.

    Η πλειοψηφία των περιστατικών που διαγνώστηκαν από μαστογραφία ήταν αρχικού σταδίου, ενώ οι καρκίνοι που διαγνώστηκαν από την ασθενή ή τον γιατρό ήταν πιθανόν πιο προχωρημένοι. Οι ασθενείς που διαγνώστηκαν με μαστογραφία και είχαν διηθητικό καρκίνο μαστού, πιο συχνά αντιμετωπίστηκαν με μαστεκτομή και ακτινοβολία και είχαν λιγότερες μαστεκτομές και λιγότερη χημειοθεραπεία, σε σύγκριση με περιστατικά που διαγνώστηκαν από την ασθενή ή τον γιατρό.

    Ο εντοπισμός με μαστογραφία συνδέθηκε με 97% ποσοστό επιβίωσης στα 5 χρόνια λόγω του καρκίνου σε σύγκριση με 87% για τους καρκίνους που εντοπίστηκαν από τους ασθενείς ή τους γιατρούς.

    Η Dr. Malmgren δήλωσε ότι η μαστογραφία επιτρέπει τον εντοπισμό όταν ο καρκίνος μαστού βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και είναι πιο εύκολο να αντιμετωπιστεί με πιο ανεκτές επιλογές.

    Στην έρευνα, γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας με διηθητικό καρκίνο μαστού που εντοπίστηκε με μαστογραφία είχαν 10% μείωση στη θνησιμότητα λόγω καρκίνου μαστού μετά από 5 χρόνια.

    Ο έγκαιρος εντοπισμός που παρέχει η μαστογραφία είναι ιδιαίτερα σημαντικός στις ηλικιωμένες, σημείωσε ο Dr. Malmgren, επειδή δεν μπορούν εύκολα να ανεχτούν τη χημειοθεραπεία που συνήθως χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση πιο προχωρημένων καρκίνων μαστού.

    "Η Dr. Malmgren δήλωσε ότι οι το μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης επίσης αυξάνει τη σημασία του έγκαιρου εντοπισμού."

    Πρόσθεσε ότι τα λανθασμένα θετικά ευρήματα είναι λιγότερο συνήθη σε μεγαλύτερες γυναίκες. Είναι εύκολο να εντοπιστεί ένας καρκίνος νωρίτερα σε ηλικιωμένες γυναίκες επειδή δεν αποτελεί θέμα η πυκνότητα του μαστού, δήλωσε η Dr. Malmgren.

    Η μαστογραφία δεν είναι ακριβή, επομένως αν την κάνει κάθε δεύτερο χρόνο μια γυναίκα δεν θα αθροιστεί πολύ στο κόστος της περίθαλψης. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν γυναίκες και τους γιατρούς τους να λάβουν καλύτερες αποφάσεις για τη μαστογραφία, οδηγώντας σε χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας.

    Η Dr. Malmgren σημείωσε ότι η επιβίωση από καρκίνο μαστού στις νεότερες γυναίκες έχει βελτιωθεί σημαντικά τα 20 τελευταία χρόνια αλλά η βελτίωση δεν έχει παρατηρηθεί στις ηλικιωμένες.

Video Gallery

  • Συχνότερα γυναικολογικά προβλήματα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού

    playbutton
  • Είναι επικίνδυνη η εγκυμοσύνη μετά τα 40?

    playbutton
  • Πώς πρέπει να αντιμετωπίζει η γυναίκα το τεστ ΠΑΠ

    playbutton
  • Συνέντευξη του Γυναικολόγου κ. Ανδρέα Κόμη

    playbutton
  • Test Pap Mastou

    playbutton
  • Τοκετός σε Ισχιακή Προβολή

    playbutton